تب شیر یا فلج زایمان:

این عارضه در حین زایمان یا 2 الی 3 روز بعد از آن اتفاق می افتد . تب شیر ، در تمام نشخوارکنندگان ، با کاهش شدید کلسیم خون همراه است . کلسیم خون ، به طور طبیعی ، به هنگام زایش تا اندازه ای کم می شود ، اما تنها هنگامی که کاهش کلسیم خون شدید باشد ، بیماری تب شیر بروز می کند . تب شیر در بیشتر موارد ،با کاهش فسفر و افزایش منیزیوم خون همراه است هر چند که در برخی  موارد ، غلیظت منیزیوم کاهش می یا بد. اغلب ، میزان گلوکز خون نیز زیاد است .

این عارضه در تلیسه های شکم اول به ندرت بروز می کند وقوع این بیماری در نژاد جرسی بیش از 2 الی 3 برابر نژاد های دیگر است . از علائم این بیماری عبارتند از : فرورفتگی چشم ، سرد شدن گوش ، فلج شدن پاها ، بی اشتهایی ، کاهش فعالیت گوارشی فلجی ، بیهوشی و مرگ است .

درمان :

درمان باید بلافاصله پس از مشاهده علائم انجام گیرد . بهترین درمان تزریق داخل وریدی محلول برو گلوکونات کلسیم می باشد . اغلب گاو های مبتلا پس از یک بار تزریق کلسیم به میزان 8 تا 12 گرم ، بهبودی می یابند.در زمانی که کاهش منیزیوم تحت حاد وجود دارد ، در طی یک ماه آخر آبستنی ، اضافه کردن منیزیوم با محلول بروگلوکونات کلسیم مناسب می باشد .

ورم پستان:

ورم پستان ، التهاب غده پستان می باشد که ناشی از آسیب های شیمیایی یا عوامل مکانیکی است . اما در اغلب موارد از طریق باکتری ها ایجاد می شود . و این بیماری یک شکل جدی اقتصادی برای گله های گاو شیری محسوب می شود . بروز این بیماری باعث بروز خسارات از قبیل : کاهش تولید شیر در گله های آلوده ، هزینه درمان ، افزایش تعداد گاوهای حذف شده و ... است . علائم نوع حاد این بیماری عبارتند از : تورم پستان ، افت تولید شیر ، غیر عادی شده شیر ، باد کردن ، داغ و سفت شدن و ترد و شکننده شدن کواترها ، تب و لرز،بی اشتهایی ، گودی چشم ها ، پوشش موی زبر و خشن و مرگ است . از علائم مزمن این بیماری می توان به شیر غیر عادی ، کمی و سفت و متورم شدن پستان ، کاهش ناگهانی در تولید شیر اشاره کرد .

شکل مزمن ورم پستان ممکن است هیچ علامتی از خود بروز ندهد ، بنابراین اغلب قابل درمان نمی باشد .

درمان :

گاوهایی با علائم ورم پستان حاد باید با تزریق درون رگی یا درون عضله ای آنتی بیوتیک موثر درمان شوند . درمان همه کوارتر های گاو با خشک شدن گاو آغاز می شود.

جابه جا شیردان :

جابه حایی شیردان بیماری است که مربوط به تغذیه دام می باشد و میزان وقوع آن 5 درصد است . در 90 درصد موارد تشخیص داده شده ، وقوع این بیماری از یک هفته مانده به زایمان تا 3 هفته بعد از آن می باشد . این بیماری وضعیتی است که شیردان از محل خود خارج شده و به داخل حفره شکمی می رود . نوع جیره می تواند از علل جابه جایی شیردان می باشد. از علائم آن می توان به اسهال ، کم اشتهایی ، کاهش تخلیه مدفوع ، مدفوع نرم ، خمیری و چسبناک ،کاهش تولید شیر ، لاغر شدن ، ظاهر رنگ پریده ، متمایل شدن حیوان یک سمت (راست و چپ) اشاره کرد .

تغذیه زیاد با دانه غلات قبل از گوساله زایی ، باعث افزایش احتمال بروز جابه جایی شیردان می شود. علوفه فقیر و کپک زده و وجود سیلاژ زیاد در جیره اغلب باعث افزایش جابه جایی شیردان می شود .افزایش کنسانتره در جیره باعث کند شدن زمان زایش می شود .

منابع: کتاب پرورش گاو (آقای دکتر شهرام نصابیان) ، کتاب پرورش گاو شیری (آقای دکتر ضمیری)